Przy dzisiejszych ulicach Zakopiańskiej i 11 Listopada w Żarach przez cztery stulecia znajdował się Cmentarz Staromiejski — przez znaczną część tego czasu najważniejsze miejsce pochówków w mieście. O jego usunięciu zdecydowano w 1960 roku, a likwidację ukończono trzy lata później.
Początek tej historii to darowizna Zygfryda Promnica Starszego, znanego też jako Seyfried von Promnitz. Mieszczanie otrzymali od niego teren na południe od Dolnego Przedmieścia. 10 października 1563 roku odbyło się poświęcenie nowej nekropolii. Potrzebowano jej, bo rozbudowa fary ograniczyła przestrzeń dla grobów, a dwa inne cmentarze znajdowały się poza obrębem miasta lokacyjnego.
Wcześniej zmarłych chowano w kilku miejscach. Za prawdopodobnie najstarsze uchodzi plac Inwalidów, gdzie cmentarz przetrwał do 1869 roku. Groby otaczały też kościół pod wezwaniem świętych Piotra i Pawła. Świątynię wzniesiono około 1200 roku na Wzgórzu Winnym, na podgrodziu wczesnośredniowiecznego grodu. Pochówki odbywały się również przy farze, budowanej od 1207 roku.
Rola staromiejskiej nekropolii zmalała po otwarciu w 1878 roku kolejnego cmentarza — na Galgenbergu, przy ulicy Szpitalnej. Nowe miejsce pochówków miało służyć coraz liczniejszym mieszkańcom. Stary cmentarz przyciągał natomiast turystów. Jego mury z krużgankami, biegnące od południa i północnego zachodu, trafiały na pocztówki jeszcze w latach 30. XX wieku.
źródło: facebook.com/urzad.miejskizary
